Misschien ben je moe. Niet alleen fysiek — maar moe van altijd aan jezelf te moeten voldoen. De verwachtingen, het gevoel dat je nooit genoeg bent. Ergens onderweg ben je verdwenen in alles wat je moest.
Wat als dat moeten ongemerkt een manier is geworden om ergens bij weg te blijven?
Herken je dit?
- Er zijn altijd wel taakjes die gedaan moeten worden en lijstjes die afgewerkt moeten worden
- Als je gaat zitten, sta je al snel weer op om even iets te pakken of te doen
- Je bent snel afgeleid
- Alles voelt urgent en moet nú
- Vertragen en niets doen voelt ongemakkelijk
Dit zijn geen kleine dingetjes. Het zijn signalen dat het lastig is om er écht te zijn — helemaal aanwezig in het moment, in je lichaam, in hoofd, hart en bekken.
Drie centra van aanwezigheid
Hoofd, hart en bekken — elk heeft zijn eigen kwaliteit:
- Hoofd — je bewustzijn, je denken, je richting
- Hart — de plek waar je geraakt wordt en opent
- Bekken — de grond van je aanwezigheid, je vitaliteit en levenskracht
In een ideale wereld werken deze drie samen. In de praktijk raakt dat evenwicht verstoord — en precies daar ontstaat disbalans.
Ligt de disbalans in het hoofd, dan is er een voortdurende drang om te presteren en te doen, met een gebrek aan voelen en lichaamsbewustzijn als gevolg. Ligt die in het hart, dan laat je je meevoeren door gevoelens — een stroom zonder bedding. Ligt die in het bekken, dan is er vitale energie, maar afgesneden van gevoeligheid en bewustzijn.
Waarom we vluchten in doen
We zijn van die aanwezigheid afgesneden geraakt door ervaringen van onveiligheid en pijn. Het zenuwstelsel vertaalt die pijn naar beweging — naar doen, presteren, versnellen. Bezig zijn houdt je weg bij de innerlijke onrust. Doen wordt je schild.
Maar werkelijk bij jezelf zijn vraagt het tegenovergestelde. Het vraagt om iets te laten. Niets doen. Helemaal aanwezig blijven bij wat er is — zodat bewustzijn, energie en belichaming samenkomen.
Daar waar je niets doet, daar ben jij
Ontmoet jezelf
Dit is precies waar mijn werk — en mijn nieuwe logo Ontmoet jezelf — over gaat. De uitnodiging om te ont-moeten: even te stoppen met wie je denkt te moeten zijn, en te ontdekken wie je eigenlijk altijd al was.
Niet als doel, maar als thuiskomen.
Stop regelmatig eens even met doen en stel jezelf de vraag: Ben ik er echt? Aanwezig in hoofd, hart en bekken. Check in, leg je handen op je lichaam, adem bewust in en uit. En daar, in dat moment, ben je er weer.
Pak dan vanaf hier weer op waar je mee bezig was. Of niet 😉
Ik ontmoet je graag.
Liefdevolle groet,
Bea