Oplossen in een ruimte die niet van jou is
Aanpassen, inschikken, terugtrekken, inhouden, inslikken en ruimte geven…
Totdat je oplost in een ruimte die niet van jou is. Waar jij jezelf niet meer voelt, niet meer kent, niet meer bent.
Het voelt beklemmend en benauwd — dichtgeknepen, zonder adem-ruimte. Terwijl je jezelf in een steeds kleinere ruimte probeert te persen.
Zo ben je gevormd
Je doet het al zo lang. Het is hoe je bent gevormd, het enige wat je kent. Je wordt er om gewaardeerd en gezien, en het lijkt je geen enkele moeite te kosten. Zolang de erkenning er is, lijkt het jouw behoefte te vervullen.
Zo raakt jouw ruimte gevuld met de behoeften van anderen. Je eigen verlangens stop je diep weg.
De leegte
Soms voel je de leegte van de ruimte die jij niet inneemt. Dan klopt het vertrouwde mechanisme van zorgen en geven op je deur — het bestaansrecht dat je daaraan ontleent. Maar dit geven is voorwaardelijk, want je geeft jezelf niet wat je nodig hebt. Langzaam raak je je eigenwaarde kwijt en verlies je jezelf uit het oog.
Mijn eigen weg
Wat ik je hier schets, is waar ikzelf vandaan kom.
Ik heb sindsdien veel geleerd over het innemen van mijn eigen ruimte. Door de oude pijn van verlies en afwijzing te doorvoelen, met de traumarespons van zorgen als leeromgeving en ruimte innemende mensen als mijn leraren. Van er niet mogen zijn naar het zien van mijn eigen waarde — en het voelen van mijn bestaansrecht. Zonder die leerervaringen en leraren zou dit proces niet mogelijk zijn geweest.
Wat mijn gebroken delen mij leerden
Het over mijn grenzen laten gaan, heeft mij geleerd waar ze liggen.
Het overvragen heeft mij geleerd om nee te zeggen.
De last van het meedragen, maakt dat ik de verantwoordelijkheid nu daar laat waar ze hoort.
Afwijzing en verlies hebben mij geholpen om mezelf lief te hebben.
En zelfliefde maakt dat ik mezelf ruimte geef.
Zo brengen mijn gebroken delen mij steeds weer terug bij mezelf.
Precies daar waar ik wezen moet
Mijn meest recente leerervaring is misschien wel de mooiste: ik hoef geen ruimte in te leveren om liefde te mogen ontvangen.
Ik ben nog lang niet uitgeleerd — en ik sta precies daar waar ik wezen moet.
Met liefde,
Bea