Triggers

Triggers

Triggers: de bus die je gevoel niet kon nemen.
Stel je eens voor dat elk gevoel en elke emotie zijn eigen busroute heeft. Elke route volgt een vaste weg om tot rust te komen, om gereguleerd te worden. Frustratie volgt een andere weg dan verdriet of pijn, ze rijden op hun eigen frequentie.

lees meer…
Ont-moeten

Ont-moeten

Misschien ben je het moe. Niet alleen fysiek – maar moe van altijd aan jezelf te moeten voldoen. De verwachtingen, het gevoel dat je nooit genoeg bent of genoeg doet. Ergens onderweg ben je verdwenen in alles wat je moest.

Wat, als moeten onbewust een manier is geworden om ergens bij weg te blijven…

lees meer…
Fawn

Fawn

Het verborgen overlevingsmechanisme.

Er is iets wat jou weghoudt bij jezelf. Niet iets wat je ziet — iets wat je voelt. Soms al jaren.

Het zit in het inhouden van je stem.

In je oppervlakkige adem.

In hoe je kleiner wordt als je teveel ruimte inneemt.

In het onzichtbaar zijn, zodat de ander zich goed voelt.

lees meer…
Loslaten

Loslaten

Het is herfst. Terwijl ik door het bos loop, neem ik de veranderingen om me heen waar. Wat eerst nog 50 tinten groen was, kleurt langzaam naar donkerbruin, roest, oranje en geel. Duizenden blaadjes dwarrelen van de takken naar beneden. Zonder aarzeling. Zonder moeite, laten ze los.

Het raakt me elke keer weer. Want loslaten — écht loslaten — is voor ons mensen vaak allesbehalve vanzelfsprekend gemakkelijk.

lees meer…
Voelen is jouw natuur

Voelen is jouw natuur

Een golf van moeheid Een enorm gevoel van moeheid viel als een deken over me heen. Ik voelde het al aankomen — voorzichtige emoties die vanuit de diepte een weg naar boven zochten. Ik stopte waar ik mee bezig was. Werd stil, keerde mijn aandacht naar binnen en begon…

lees meer…
Jouw ruimte is jouw bestaansrecht

Jouw ruimte is jouw bestaansrecht

Oplossen in een ruimte die niet van jou is Aanpassen, inschikken, terugtrekken, inhouden, inslikken en ruimte geven… Totdat je oplost in een ruimte die niet van jou is. Waar jij jezelf niet meer voelt, niet meer kent, niet meer bent. Het voelt beklemmend en benauwd —…

lees meer…
Compassie is het toverwoord

Compassie is het toverwoord

Lief mens, Ik weet dat het soms leeg voelt — alsof het leven je ontglipt. Dansend voor je, maar net buiten bereik. Ik weet hoeveel pijn het doet om daar te zijn, in de kloof tussen wie je bent en wie je zou willen zijn. Hoe moeilijk het soms is om een stap te zetten,…

lees meer…

Inspireer jezelf